سلام دوستان به پیشنهاد یکی از کاربران این تاپیک را ایجاد کردم تا هرکی شعر طنزی داره بزاره اینجا

خودم نفر اول هستم!!

****رستم و افراسياب و ويروس ****

کنون رزم Virus و رستم شنو
دگر ها شنیدستی این هم شنو

که اسفندیارش یکی Disk داد
بگفتا به رستم که ای نیکزاد

در این Disk باشد یکی File ناب
که بگرفتم از Site افراسیاب

برو حال می کن بدین ِDisk هان
که هم نون و هم آب باشد در آن

تهمتن روان شد سوی خانه اش
شتابان به دیدار رایانه اش

چو آمد به نزد Mini Tower اش
بزد ضربه بر دکمه Power اش

دگر صبر و آرام و طاقت نداشت
مر آن Disk را در Drive اش گذاشت

نکرد هیچ صیر و نداد هیچ لفت
یکی List از روت Diskette گرفت

در آن Disk دیدش یکی File بود
بزد Enter آنجا و اجرا نمود

کزآن یک Demo شد پس از آن عیان
ابافیلم و موزیک و شرح بیان

به ناگه چنان سیستمش کرد Hang
که رستم در آن ماند مبهوت و منگ

چو رستم دگر بار Reset نمود
همی کرد Hang و همان شد که بود

تهمتن کلافه شد و داد زد
ز بخت بد خویش فریاد زد

چو تهمینه فریاد رستم شنود
بیامد که لیسانس رایانه بود

بدو گفت رستم همه مشکلش
وز آن Disk و برنامه خوشگلش

چو رستم بدو داد قیچی و ریش
یکی دیسک Bootable آورد پیش

یکی Toolkit اندر آن دیسک بود
برآورد آن را و اجرا نمود

همی گشت Toolkit، Hard اندرش
چو کودک که گردد پی مادرش

به ناگه یکی رمز Virus یافت
پی حذف امضای ایشان شتافت

چو Virus را نیک بشناختش
مر از Boot Sector برانداختش

یکی ضربه زد بر سرش Toolkit
که هر Byte آن گشت هشتاد Bit

به خاک اندر افکند Virus را
تهمتن به رایانه زد بوس را

چنین گفت تهمینه با شوهرش
که این بار بگذشت از پل خرش

قسم خورد رستم به پروردگار
نگیرد دگر Disk از اسفندیار

این شعر از یکی از دوستان بنده به نام محمد جاوید هستش!!!

يكي سعدي يكي من

بـنــي آدم اعـضـاي يـکـديـگـرنــد// سر مال دنیا به هم می پرند
چــو عضـوي بــه درد آورد روزگـار// شود اشغراز بی دوایی خُمار
تو کز محنت ديگران بي غمي// چرا توی شیپور خود می دمی
مـزن بــر سـر نـاتـوان دسـت زور // یهو دیدی او مُرد و خوابید توگور
ميازار مـوري که دانه کـش است// اگر توی دستت یکی خط کش است
تـــوانا بـــود هـــر کــه دانــا بـــود// وانشای او خوب و خوانا بود

اینهم از اشعار دوستمان محمد جاوید:

هرهربخند

گر گران گردیده مَهر دختران هرهر بخند// گرگرفتی قرض و وام از دیگران هرهر بخند
گر اجاره خانه روزانه به بالا می رود// یا گران شد قیمت آپارتمان هرهر بخند
گر که خالی کرد دانشگاه حساب بانکی ات// یا گران شد قیمت یک قرص نان هرهر بخند
گرکه ارج اسکناس هرروز پایین می رود// یا که بالا می رود قرب ژیان هرهر بخند
گر فشار خون تو هر روز بالا می رود// از ویزیت دکتروخرج کلان هرهر بخند
گر زنت با لنگه کفش کوبد به مغز تو مدام// تا به تو ثابت کند نقش زنان هرهر بخند
گرپسریا دخترت هرروز می خواهند زتو// کیف وکاپشن،مانتوو کفش گران هرهر بخند
گرپیاز و سیب زمینی درزمستان شد عزیز// یا که همچون کیمیا شد زعفران هرهر بخند
گر که در جهرم شده کمیاب لیمو ورطب// یا شده نایاب گز در اصفهان هرهر بخند
گر نخندی می کنی دق از فشار زندگی// پس به ریش بنده و هم این و آن هرهر بخند
گر نخندیدی و رفتی تو به دیدار اجل // چون تورا بُردند با تخت روان هرهر بخند
با چنین اشعار یک من غاز لوس و آبکی// گر شده «جاوید» جزء شاعران هرهر بخند

خر در جردن
بوده است خـــری که دم نبودش"
"روزی غــــــم بی دمی فزودش
گفتا که برای چـــــــاره ی کار
آن به که روم به ســــوی بازار
زانجا بخـــــــرم برای خود دم
آســــوده شوم ز طعـــن مردم
از نقـــد ورا به کف چکی بود!
زان بیش به خانـــه قلکی بود!
بـــــــرداشت شکست قلّکــــش را
هـــم خــــرد نمــــود آن چکش را
زان بعـــــد برفت پیش سمسار
نقــدا بفروخت جُـــــــلّ وافسار
چــون صاحب پــــــــول نقد گردید
با آن لب همچــو لعــــــــل خندید!
خرکیف شـــد و سپس به تعجیل
خرّاطی خــــود نمـــود تعطیل(!)
با پــــول ز بهـــــــر دم خریدن
فی الفور برفت ســـــــوی "جردن"
شد داخـــــــل یک مغــازه ی شیک
آکنـــــده ز جنسهــــــــای آنتیک
شد صاحب آن به پیشــــوازش
پرسیـــد ز مطلب و نیــــازش
آن کـــاسب دون ز حیلـه پر بود
کوتــــاه کلام، گـــوش بر بود !
! یک مــــــــــرد خلاف آبدیده
چـــون طعمــه ی خویش دم بریده!
آری که ز کاسبــــــــــان تهران
عمریست که دپرس است شیطـــان!
خـــرگفت چنین به مــرد کاسب
هستـــــــم ز پی دمی مناسب
آورد برای او دمی چنــــــــد
کای آهوی ماهــروی(!) بپسند!
برداشت؛ گذاشت ؛دست چین کرد!
یک دم ز میانشــــان گزین کرد!
خــــــرگفت که : این دمم پسند است
از قیمت آن بگـــــــو که چند است؟
گفتش که: اگـــر چــه نیست قابل
صد چـــــــوق بده تو در مقابل!
خر گفت که: من خرم نه خرپول!
کن لطف وبگــــو بهای معقول
هست ارچه مـــرا ز بی دمی غم
بی فکــر نباشم آن قـــدر هم
صد" راتو برای ما "چهل" کن!"
از بابت باقیش بحــــــل کن!
کاسب چـــــــو شنید حرف او را
سر داد تکــــــــان وگفت : رو را!
خواهی که دهی مرا چهـــل چوق؟
شرمنده!....برو جلــــــو بزن بوق!
زین نرخ اگـــــــر تو دَم برآری
آن به کــــــه روی و دُم درآری
این شیک تر است از دم اسب!
این چانه زنی است مانع کسب!
کاین دم که پسند خاطــر توست
از خارجــه آمده است با پست!
جنسش همـــــــه خارجی واعلا
تولید سفــــارشی است مــــارا!
هرچنـــــد که ورژن جدید است!
این بیـــــع به قیمت خرید است!
این قسمت آن محل وصل است!
این، جان داداش(!)اصل اصل است
این را نخــــــــری اگر؛ بوَد حیف
عمـراً نشـــــــوی دوباره خرکیف!
صد در صد این عتیقه چــرم است!
بردار وببین چقـــدر نـــرم است
دَم زد ز دُم و نمـــــــــود تعریف
خــــر شیفته شد بـــرآن اراجیف
القصّه ز بعــــــــــد این مطالب
دم را به خــرک نمـــــــود قالب
آنقدر بگفت تــــــــا خرش کرد
البت خـــــر بود خرترش کرد –-
زینگونه برید گــــــــوش خر را
مغبـــــون بنمود "جنس خر" را
خـــــــــر دم بگرفت وبست برخود
گفتــــــا که :شدیم "دنب سرخود"!
درآینـــــــــــــه دیــــد هیا تش را
از یـــــــــــــاد ببـــــرد قیمتش را
هر نقــــــد که داشت توی خورجین
رو کـــــــرد و بریخت روی ویترین
از شادی خویش یک دهن خواند!
گویی آواز درچمــــــن خواند!!
تحــریر حـــریر وار عرعر...!
عالــم شده مات" سولفژ" خر!)
با شوق ز لُپّ آن دغــــــــل باز
یک مـــــــاچ گرفت با بسی ناز!
خــــــر با دم آکبنــــــــــد و تازه
زد بیــــــــرون از در مغـــــــــازه
گه یورتمـــه رفت و داد ویراژ
گه رفت به زعم خود دِرِساژ(!)
آمـــــد چـو سمنـــد ازپی تک
انداخت ز فــرط شــــوق جفتک
با جفتک اولی کـــــــــه انداخت
کــــار دم آکبند خـــود ساخت!
در رفت همـــــــــه سجـــافش از هم
وا شد همــــــــــه کوکهـــاش از دَم!
شد کنده دمش به کل ز ُدمگاه!
جمعی به نظــاره گرم قاه_ قاه
بیچــاره خرک میان "جردن"
می خواست زفـرط شرم مردن
هــم دنب نیافت آخــــرکــار
هم" گوش بریده" شــد به بازار
مسکیـــن خرک آرزوی دم کرد
نایافته دم دو گــوش گـم کرد"

شاعر: بوالفضول الشعرا

اي خدا Hard دلم Format نما

وز پشيماني دلم راحت نما

جملگي Virusاند اين نا مردانworm

جملگي را Deltree كن اي خدا

Option غم را خدايا On مكن

File اشكم را خدايا Run مكن

Deltree كن شاخه هاي غصه را

سردي و افسردگي را هر سه را

Jumper شادي بيا تا Set كنيم

System اندوه را Reset كنيم

اي خدا حرف دلم با كي زنم

Help ميخواهم كه F1 ميزنم
===========================================

با احترام به سهراب سپهری:


اهل دانشگاهم
روزگارم خوش نيست
ژتوني دارم
خرده عقلی
سر سوزن شوقي

اهل دانشگاهم پيشه ام گپ زدن است
گاه گاهي مي نويسم تكليف
مي سپارم به شما
تا به يك نمره ناقابل بيست
كه در آن زندانيست
دلتان زنده شود
چه خيالي چه خيالي ميدانم
گپ زدن بيهوده است
خوب ميدانم دانشم بيهوده است
استاد از من پرسيد
چقدر نمره ز من مي خواهي
من از او پرسيدم دل خوش سيري چند

اهل دانشگاهم
قبله ام آموزش
جانمازم جزوه
مشق از پنجره ها ميگيرم
همه ذرات وجودم متبلور شده است
درسهايم را وقتي مي خوانم
كه خروس مي كشد خميازه
مرغ و ماهي خواب است

خوب يادم هست
مدرسه باغ آزادي بود
درس بي كرنش مي خوانديم
نمره بي خواهش مي آورديم
تا معلم پارازيت مي انداخت
همه غش مي كرديم
كلاس چقدر زيبا بود و معلم چقدر حوصله داشت
درس خواندن آنروز
مثل يك بازي بود
كم كمك دور شدم از آنجا
بار خود را بستم
عاقبت رفتم در دانشگاه
به محيط خشن آموزش
و به دانشكده علوم سرايت كردم
رفتم از پله كامپيوتر بالا
چيزها ديدم در دانشگاه
من گدايي ديدم در آخر ترم
در به در مي گشت
يك نمره قبولي مي خواست

من كسي را ديدم
از ديدن يك نمره ده
دم دانشگاه پشتك مي زد
شاعري ديدم
هنگام خطابه
به خرچنگ مي گفت ستاره
و اسيد نيتريك را جاي مي مي نوشيد
همه جا پيدا بود
همه جا را ديدم
بارش اشك از نمره تك
جنگ آموزش با دانشجو
حذف يك درس به فرماندهي كامپيوتر
فتح يك ترم به دست ترميم
قتل يك لبخند در آخر ترم
همه را من ديدم
من در اين دانشگاه در به در و ويرانم
من به يك نمره نا قابل ده خشنودم
من به ليسانس قناعت دارم
من نمي خندم اگر دوست من مي افتد
من نمي خندم اگر نرخ ژتون را دو برابر بكنند
و نمي خندم اگر موي سرم مي ريزد

من در اين دانشگاه
در سراشيب كسالت هستم
خوب مي دانم استاد
كي كوئيز مي گيرد
برگه حذف كجاست
سايت و رايانه آن مال من است
تريا،نقليه و دانشكده از آن من است
ما بدانيم اگر سلف نباشد
همگي مي ميريم
و اگر حذف نباشد
همگي مشروطيم

نپرسيم كه در قيمه چرا گوشت نبود
كار ما نيست شناسايي مسئول غذا
كار ما نيست شناسايي بي نظمي ها
كار ما شايد اينست كه در مركز پانچ
پي اصلاح خطا ها بروي

سهراب سپهري 1385


ر کجا هستم، باشم به درک !
من که بايد بروم!
پنجره، فکر، هوا، عشق، زمين، مال خودت!
من نمي دانم نان خشکي چه کم از مجري سيما دارد!
تيپ را بايد زد! جور ديگر اما...
کار را بايد جست. کار بايد خود پول.
کار بايد کم و راحت باشد!
فک و فاميل که هيچ...
با همه مردم شهر پي کار بايد رفت!
بهترين چيز اتاقي است که از دسته چک و پول پر است!
پول را زير پل و مرکز شهر بايد جست!
سيد خندان يه نفر! سوئيچم کو؟

باز هم از اشعار محمد جاوید:

از گرانی
************************************************** *
از گرانی آدم خل میشود//سفت هم باشد اگر,شل میشود!

از گرانی میپرد از کله هوش//از گرانی میشود هر گربه موش!

از گرانی چاق,لاغر میشود//اسب سرکش عینهو خر میشود!

از گرانی کله گردد منگ منگ//کله گردد منگ,پاها لنگ لنگ!

از گرانی جیب خالی میشود//قامت آدم هلالی میشود!

از گرانی پیر آدم در میاد//چشم آدم میشود خیلی گشاد!

از گرانی خنده گریه میشود//آمپر آمپر برق,از سر میپرد!

از گرانی کارمند کم حقوق//میکند هی ناله و هی نق و نوق!

از گرانی آدمی گردد گدا//میرود آنگه,سوی دار فنا!

درد و دل

ياد آن روزي كه بودم اوّلي
ناز و طنّاز و عزيز و فلفلي
شاه خانه بودم و با داد و دود
هر چه را مي خواستم آماده بود
واي از آن روزي كه آمد دومي
نق نقو و بد ادا و قم قمي
من وزير گشتم و افتادم ز جاه
دومي به جاي من گرديد شاه
تا به خود آيم و خودداري كنم
سومي آمد و او شد خواهرم
دختري زيبا و خوشرو مثل ماه
من و داداشم كشيديم سوز و آه
جاي سبزی و نشاط و خرّمي
سر رسيد از گرد راه چهارمي
ديگر آن خانه برايم تنگ شد
سبزي و گل در نگاهم سنگ شد
داشتم مي كردم عادت ، ناگهان
پنجمي هم پا نهاد بر اين جهان
بهر سوختن پنج تن كافي نبود
ششمي هيزم شد و ما مثل دود
ناصر و منصور و شهناز و شهين
احمد و فرهاد و هفتم شد مهين
خانه مان گرديد درهم برهمي
سه قلو شد هشتمي و نهمي و دهمي
اي امان و اي امان و اي امان
اي امان از دست بابا و مامان
مادرم شد بار ديگر حامله
اين كه آيد تيم فوتبال كامله
ناصر و منصور و شهناز و شهين
احمد و فرهاد و عبّاس و مهين
علي مردان گل و معصومه جان
آخري هم مي شود دروازه بان

این شعر ا که حتما شنیدید (البته نه به این شکل:       )

کلاغي قالب پنيري ديد .........به دهان گرفت و زود پريد.................بر درختي نشست در راهي...........که از ان مي گذشت روباهي.............روباه مي ياد پاي درخت مي گه:چطوري جيگر؟................جيگرتو بخورم خام خام.................چه سري چه دمي ايول بابا اخر سر و دمي تو به مولا...............نيست بالاتر از مشکي رنگي...............مشکي رنگ عشقه...........يه دهن برامون اواز بخون بينيم................کلاغ پنيرو گذاشت زير بالش و گفت: انرزي هسته اي حق مسلم ماست !!!

حافظ


نيمه شب پريشب گشتم دچار كابوس

ديدم به خواب حافظ توي صف اتوبوس

گفتم: سلام حافظ گفتا: عليك جانم

گفتم: كجا روي؟ گفت: والله خود ندانم

گفتم: بگير فالي گفتا: نمانده حالي

گفتم: چگونه اي؟ گفت: در بند بي خيالي

گفتم كه تازه تازه شعر و غزل چه داري؟

گفتا ميسرايم شعر سپيد باري

گفتم: ز دولت عشق گفتا: كودتا شد

گفتم: رقيب گفتا: كله پا شد

گفتم: كجاست ليلي؟ مشغول دلبرايي؟

گفتا: شده ستاره در فيلم سينمايي

گفتم: بگو ز خالش. آن حال آتش افروز؟

گفتا: عمل نموده. ديروز يا پريروز

گفتم: بگو. ز مويش گفتا كه مش نموده

گفتم: بگو. ز يارش گفتا ولش نموده

گفتم: چرا؟ چگونه؟ عاقل شده است مجنون؟

گفتا: شديد گشته معتاد گرد و افيون

گفتم: كجاست جمشيد؟ جام جهان نمايش؟

گفتا: خريده قسطي تلويزيون به جايش

گفتم: بگو. ز ساقي حالا شده چه كاره؟

گفتا: شدست منشي در دفتر اداره

گفتم: بگو ز زاهد آن رهنماي منزل

گفتا كه دست خود را بر دار از سر دل

گفتم: ز ساربان گو با كاروان غم ها

گفتا: آژانس دارد با تور دور دنيا

گفتم: بگو ز محمل يا از كجاوه يادي

گفتا پژو، دوو، بنز يا گلف نوك مدادي

گفتم قاصدت كو آن باد صبح شرقي

گفتا كه جاي خود را داده به فاكس برقي

گفتم: بيا ز هدهد جوييم راه چاره

گفتا: به جاي هدهد ديش است و ماهواره

گفتم: سلام ما را باد صبا كجا برد؟

گفتا: به پست داده. آورد يا نياورد؟

گفتم: بگو ز مشك آهوي دشت زنگي

گفتا كه ادكلن شد در شيشه هاي رنگي

گفتم: سراغ داري ميخانه اي حسابي؟

گفتا آنچه بود از دم گشت چلو كبابي

گفتم بيا دوتايي لب تر كنيم پنهان

گفتا: نمي هراسي از چوب پاسبانان؟

گفتم: شراب نابي تو دست و پا نداري؟

گفتا دارم جايش وافور با نگاري

گفتم: بلند بوده موي تو آن زمان ها

گفتا: به حبس بودم از ته زدند آنها

گفتم: شما و زندان؟ حافظ ما رو گرفتي؟

گفتا نديده بودم هالو به اين خرفتي!!!

عشق يعنی...


عشق يعنی يک بغل آغوش تو

تو پيشی باشی و من هم موش تو

عشق يعنی يک اشاره خر شدن

در بهار زندگی پرپر شدن

عشق يعنی تو فقط غرغر کنی

اين دل بيچاره ام را غر کنی

عشق يعنی من برايت پل شوم

تا کمی عاقل شوی من خل شوم

عشق يعنی يک دل و يک تن شدن

نه به اينکه تو بری رو کول من

عشق يعنی موقع تنهائيات

ياد من می افتی (ارواح بابات!)

عشق يعنی در نهايت ازدواج

آنچه شيران را کند روبَه مزاج

غروب شد باز چماق و تو سرم زد «سپيده»

شب اومد ، گوشکوبو به پيکرم زد« سپيده»

نه يه شب نه دو شب ، هر شب و هر شب ، شب دعواست

نمی دونم خدا زن و واسه چی آفريده

سپيده!از اون روز که چشام خرجا تو ديده

برق سه فاز از اين سرم پريده

سپيده آی سپيده! به مرگ تو اميده

نمی دونی نمی دونی، شوهرت چی کشيده

سپيده توو چشات هميشه زوره

جيبم خالی توقعت يه دريا

توو دنيا از همه کس بی نيازم

وليکن پيش تو مثه گداها

سپيده آی سپيده

ديگه مخم پکيده

نمی دونی نمی دونی، شوهرت چی کشيده






رفتی و اين ديوونه گيرِه گل مردابته

هنوزم تو خونه مون بوی تو و جورابته

اتاق تنهاييم تشنه ی آبغوره ها ته

ميز توالت خونه خالی از شوره ها ته

توی باغچه رد اون پای چلاقت مونده

يه تيکه تو دسشويی از تو دماغت مونده

* * *

يادته کليد ميکردی که صداتو بشنفم؟

هی می گفتی : بی هنر! نميذاری که بشکُفم

تا صداتو ول می کردی توی کوچه ، عشق من!

هر دفه هف هشتا بلبل ايست مغزی می شدن!!!

حالا که صدات حالم رو نمی گيره کسلم

قار و قور ميکنه قورباغه ی عشقت توو دلم!

جنيفر لوپز نبود پيش نگاهت عددی

خيلی خوشکل می شدی وقتی ريشا تو می زدی

===========================================

دوستان اگه مطالب را خوندین یه نظر بدین بدونم مطالب خوب بودن یا نه؟؟؟

دوست گرامي :

طبق قوانين اين انجمن ، براي حفظ منابع  سايت كاربران مجاز به ارسال پست هايي از قبيل : عالي بود ، ممنون ، خيلي خوبه ادامه بديد و ... نيستند ؛ اما مي توانيد از آمار بازديدكنندگان پست هايتان متوجه شويد كه اغلب ، پست هاي شما يكي از محبوب ترين و پر بازديد كننده ترين پست ها هستند.

به هرحال در اينده نه چندان دور ، تمهيداتي براي شما و ساير اعضاي فعال سايت ، در نظر گرفته مي شود كه زحماتتان بي اجر نماند.