سلام !
در اینجا باید شعر بگید!
قانون: با آخرین کلمه ی بیت آخر یه شعر جدید بگید!

اي نام تو بهترين سرآغاز *** بي نام تو نامه كي كنم باز

با کلمه آخر ؟ یعنی باز ؟


باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است


با این اوصاف  کسی می تونه با است شعر بگه؟!

---

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا کزو

کار جهان و خلق جهان جمله در هم است

گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب

کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست

این رستخیز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست

سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه میکنند

گویا عزای اشرف اولاد آدم است

خورشید آسمان و زمین نور مشرقین

پروردهی کنار رسول خدا حسین

---

اگه مشاعره استاندارد (حرف آخر بیت آخر) باشه :


زان یار دلنوازم شکریست با شکایت            گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

---

الباقی این شعر( برای علاقه مندان)

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت            گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت
بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم           یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت
رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس           گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت
در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا           سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت
چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی           جانا روا نباشد خون ریز را حمایت
در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود           از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود           زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت
ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم           یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت
این راه را نهایت صورت کجا توان بست           کش صد هزار منزل بیش است در بدایت
هر چند بردی آبم روی از درت نتابم           جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت
عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ           قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت

آصف خان باز هم قضیه همین غلط های زبانی که بدون توجه به کار میرن.متأسفانه.منظور حرف آخر بود
در ضمن ماشاالله آصف خان

به به !
چه شاعری:)))

اینم با ی :

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت/باز آید و برهاندم از بند ملامت

جالبه اینجا بجای مشاعره مناظره راه افتاده !

پردیس خان(م) این مناظره از مشاعره مهمتره

تشویش وقت پیر مغان می دهند باز                                    این سالکان نگر که چه با پیر می کنند

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید                         زانکه آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش